گذشتی / از کناره های جزیره ی من

و رنگ پوستم دوباره عوض شد .

دوباره شرجی و شب / دوباره زیر دو پلکم

دوباره کشتی یونانی

بی حکمت و بی تصمیم ، الکی

بر آب هایی که لازم شان دارم

برای نوشتن این متن .

من از یک بطری درآمده ام آقایان !

روز سوم بود / و نهنگی آشنا با بیژن الهی

تا این جا بدرقه ام کرد خانم ها !

نه حوصله دارم افسانه شوم

در وسط خلیج یعنی فارس

نه که زار ممد نباشم ، شیرممد باشم

عزیمت به " تنگسیر "

این مرغانی که از سمت غرب می وزند

انگار که مرغ ترند

و هیچ ترسی هم ندارند که خوش خوشک

از لا به لای فکرهای ما ...

 _ « لال از دنیا بری هی ی ی  غلومو !

     افتو قد کشید و بیداروم نکردی

    کرخه از مو دو ساعت جلوتره

    لنگر رو ور کش نه ، غربتی ! »

 و دو ساعت جلوتر

مردی در آب غوطه می خورد

بالا می رود ، پایین می رود

زنده یا مرده / از این جا نمی توان دید ...

" ونیز " هم اگر این جا بود می گفت :

« ولش کن ! /   این آدم ها

ماهی بشو نیستند ... »

 اما تو گذشتی ، هم چنان گذشتی

و لک زده دل میوه ها / که زودتر بچینی شان

شهوتی با بهانه های ویتامین

ولو بر سفره ی زمین

که پزشکان بی آن که بدانند

مروج فسق باشند / بی آن که بدانند .

( در گوشی بگویم :

  نگاه کن که چه کارها ، اداها

آن دو لیموی برق زده  در ظرف میوه ...

نگا ه  کن  ! )

و سرانجام پدرم را در خلیج یافتند

ته لنجی هزاره ی سوم

که انگلیسی ها با دو قوطی شیر خشک

نفت در کاسه ی سر جمشید ریختند و بردند  !

و بدین سان در بندر / تمام غذاها تند تند شد

هللیوس هلیوسه  ... هللیوس هلیوسه  ...(1)

خودسوزی و زار گرفتن / بر خاک نفتی میهن !

جزیره ی من : / ناگهان یک تن خاکی

در شورابه های تلاطم ارواح ،

دملی سر زده از آن ور دنیا

مرگی که عینی عینی در کار زندگی است ...

و همین طور ، همین طور

صدای قدم هایی بر آب / که عنابی باشم و

دست تو باران باشد و / بر سر من باشد  ...

1-ترجیعی در یک ترانه ی معروف بندری در جنوب